“Azerbaycan Türkçesi, Arapça ve Farsça eserler veren Osmanlı dönemi divan şairi Fuzûlî, Türk edebiyatının en büyük lirik şairlerinden biri kabul edildi. Tasavvufi aşk, Ehl-i Beyt özlemi ve ayrılık acısını işlediği şiirlerinde derin ve samimi bir üslup kurdu. Leylâ ile Mecnun mesnevisi ve Su Kasidesi ile divan şiirinin zirvelerinden biri sayıldı; kendisinden sonra gelen divan şairlerini etkiledi.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Leylâ Vü Mecnûn 2701-2800
Leylâ Vü Mecnûn 2801-2900
Leylâ Vü Mecnûn 2901-3000
Leylâ Vü Mecnûn 3001-3098
Leylâ Vü Mecnûn 301-400
Leylâ Vü Mecnûn 401-500
Leylâ Vü Mecnûn 501-600
Leylâ Vü Mecnûn 601-700
Leylâ Vü Mecnûn 701-800
Mende Mecnûn'dan Füzûn Aşıklık İsti'dâdı Var
Menüm Tek Hîç Kim Zâr ü Perîşân Olmasın Yâ Rab
Murabba-1-
Mürde Cânım İltifâtundan Bulur Her Dem Hayât
Ney Kimi Her Dem Ki Bezm-i Vaslunı Yâd Eylerem
O Dilber Ki, Devamlı Aşığa Yüzünü Göstermez
Öyle Sarhoşum Ki, İdrak Edemem, Dünya Nedir
Öyle Ser-mestem ki İdrâk Etmezem Dünyâ Nedür
Perişan Halim Oldun (Murabba)
Saçma Ey Göz Eşkden Gönlümdeki Odlara Su
Su Kasidesi
Su Kasidesi (Manzum Düzenleme)
Şifâ-yı Vasl-ı Kadrin Hecr Île Bîmâr Olandan Sor
Vefa Her Kimseden Kim İstedim Ondan Cefa Gördüm
Yâ Rab Bela-yı Aşk İle Kıl Âşîna Beni
Yâ Rab Hemîşe Et Lütfunı Reh-Nümâ Mana
Zeyde İle Sitem Mektubu
Zülfü Kimi Ayağın Koymaz Öpem Nigârum
İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.