Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Agardı Berf İle Yir Çemende
Aşka Sevdalanma
Batalı Kana Ohun Dîde-i Giryân İçre
Beni Candan Usandırdı
Benüm Tek Hîç Kim Zâr-ü Perîşân Olmasun Yâ Râb
Bercesteler
Bir Güzel Meth Edeyim Bari Alem Yanmasın
Biz Cihan Sarayını Gerçekte Viran Bilmişiz
Cânı Kim Cânânı İçün Sevse Cânânın Sever
Çeşm-i Giryanım Görüp
Dehenin Derdüme Dermân Dediler Cânânum
Dost bî-Pervâ Felek Bî-Rahm ü Devran Bî-Sükûn
Dôstum Âlem Senünçün Ger Olur Düşmen Bana
El Çek İlacımdan Tabib
Ey Beni Çılgın Eden: Benden Bu Kaçış Hali Nedir?
Ey Giyip Gülgûn Demâdem Azm-i Cevlân Eyleyen
Ey Melek-sîmâ Ki Senden Özge Hayrandur Sana
Ey Musavvir Yâr Timsâline Sûret Vermedün
Ezel Kâtipleri Uşşâk Bahtın Kare Yazmışlar
Felek, Bağrımı Kan Etmeden, Gönlüm Açılıp Serpilmedi
Gayr İle Her Dem Nedür Seyr-i Gülistân Etdüğün
Gazel
Gerçi Ey Dil Yâr İçün Yüz Verdi Yüz Mihnet Sana
Gönül Hayalle Avunup, Vuslata Meyletmez
Gönülde Bin Gamum Vardur Ki Pinhân Eylemek Olmaz
Hansı Gülşen Gülbüni Serv-i Hıramanunca Var
Hâsılım Yok Ser-i Kûyunda Belâdan Gayrı
Hüsnün Oldukca Füzûn Işk Ehli Artuk Zâr Olur
Kerem Kıl, Kesme Sâkıy, İltifatın Bî Nevâlardan
Leylâ Vü Mecnûn 1-100
Leylâ Vü Mecnûn 1001-1100
Leylâ Vü Mecnûn 101-200
Leylâ Vü Mecnûn 1101-1200
Leylâ Vü Mecnûn 1201-1300
Leylâ Vü Mecnûn 1301-1400
Leylâ Vü Mecnûn 1401-1500
Leylâ Vü Mecnûn 1501-1600
Leylâ Vü Mecnûn 1601-1700
Leylâ Vü Mecnûn 1701-1800
Leylâ Vü Mecnûn 1801-1900
Leylâ Vü Mecnûn 1901-2000
Leylâ Vü Mecnûn 2001-2100
Leylâ Vü Mecnûn 201-300
Leylâ Vü Mecnûn 2101-2200
Leylâ Vü Mecnûn 2201-2300
Leylâ Vü Mecnûn 2301-2400
Leylâ Vü Mecnûn 2401-2500
Leylâ Vü Mecnûn 2501-2600
Leylâ Vü Mecnûn 2601-2700
Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.
