Ercüment Uçarı

Ercüment Uçarı, 3 Nisan 1928'de İstanbul'un Beykoz ilçesinde dünyaya geldi. Babasının asker olması nedeniyle ilkokulu İstanbul'da, ortaokulu Kütahya'da tamamladı. Lise öğrenimini Bursa'da bitiren Uçarı, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1959'da mezun oldu. Askerliğini Ankara'da yaptıktan sonra bir süre serbest avukatlık yaptı. Petrol Ofisi'ndeki görevinden 1983 yılında emekli oldu. Sebahat Hanım ile evliliğinden Arzu adında bir çocuğu oldu. 21 Ocak 1996'da İstanbul'da vefat etti.

İlk şiirini 1945 yılında Zonguldak'ta çıkan Bucak adlı dergide yayımlatan Uçarı'nın şiirleri Türk Sanatı, Kaynak, Varlık, Yeditepe, Dost, Pazar Postası, Yelken, Yeni Edebiyat başta olmak üzere kırka yakın sanat-edebiyat dergisinde yayımlandı. Kısa bir öykü denemesinden sonra şiirde karar kılan Uçarı, eleştiri, inceleme, günlük ve deneme türünde eserler yayımlamayı sürdürdü.

İkinci Yeni şiirini imgeye dayalı, çağrışımlarla geliştiren, biçim ve öz açısından sürdüren Ercüment Uçarı, en yalın ögeyi tersten gören, negatifleştiren, sayrılı bir duyarlılıkla sürdüren şair olarak tanındı. Behçet Necatigil'in zamanla aklın ve hayal gücünün soyutlamalarına yaslanan bir duygu evreni kurduğunu belirttiği Uçarı, şahsını konu alan şiirleriyle kendine has bir ses yaratmayı başardı.

Eserleri arasında 1958'de yayımlanan Çümbüşçübaşı, 1967'de Kuyuda Yusuf ve Avlanırken Bir Korku, 1971'de Albatros Adı Bir Gün Gelecek, 1991'de Geçmiş Zaman Tevellüdü, 1994'te Ay Batarken Kanca ve 1996'da Yırtık Sözler adlı şiir kitapları bulunmaktadır.