“Asıl adı İsmail Aydın olan Âşık Daimi, Türk halk müziğinin önemli ozanlarından biriydi. Küçük yaşta bağlama çalmayı ve âşıklık geleneğini Davut Sulari'den öğrenmiş, 1948'de yazdığı ilk şiiriyle âşıklık yolculuğuna başlamıştı. Usta malı türkülerden kendi deyişlerine geçerek sevgi, doğa ve ayrımcılık eleştirisi temalarını işlemiş, yüzlerce türküyü arşivlere kazandırmıştı. Özellikle yaşamının son yirmi yılında birçok genç ozanı etkilemiş ve eserleri Sezen Aksu, Ahmet Kaya gibi sanatçılar tarafından yorumlanmıştı.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Nazlı Pirin Mesti Hayranı
Nazlı Yardan Ayrılalı
Ne Ağlarsın
Ne Müşkül Haldeyim Bil İnsaf Eyle
Nuri Ahmet Nesli İmamda Kaldı
O Kaşların Bütün Cihana Bedel
Ol Cemalulahın Pervanesiyem
Ol Nazlı Pirimin Pervanesiyem
Onüç Asır Öncesinde (Ali Geldi)
Ömrün Kadrini Bilmedim
Ötme Bülbül Ötme Gönlüm Hoş Değil
Pekala (Yolu Çıkmaz Bir Menzile)
Sabah Namazında Kalktım
Sail Gider İsen Huzuri Yare
Sefil Bülbül Öter Şimdi
Seherde Bir Bağa Girdim
Seherde Bir Bülbül Ağlar
Semah Dönmek Bize Ali'den Kaldı
Sen Benimsin Ben Senin
Sen Değil Misin
Sen Sahi Lokman'a Benzersin Turnam
Sen Şah'ı Lokmana Benzersin
Sevdalar Serime Doldu Da Geçti
Sevdası Başımda Kalan Yar Gitti
Sevdiğim Gönülden Yadetme Ben
Seyyah Olup Şu Alemi
Sırrını Ellere Açmam Sevdiğim
Sırrını Yadlara Soyleyemezem
Sinem Yareli Yareli
Sinemde Yareler Açıyor Bazı
Söyle (Ben Bir Öküz Gördüm)
Söyle Dilber Dilen Dolanım
Şah İmam Hüseyin
Şah İmam Hüseyin Bendegahıyem
Şu Fani Dünyadan Göçtü De Gitti
Şu Geniş Dünyalar Dar Oldu
Temelim Muhammet Mekanım Ali
Tutuldu Dillerim Lal Diyemedim
Tutuşup Yandığı Doğru Mu Bilmem
Vallahi
Yağmur Yağar Kayalara Islanır
Yamandır Yar Yarası
Yar Deyi
Yar Güle Güle Dost Güle Güle
Yar Seni
Yarın Yaylasını Yaylayamadım
Yarin Yaylasını Yaylayamadım
Yetirmekse Yetirmemek Pek Ala
Yetiş Hacı Bektaş
Yetiş Hacı Bektaş Gel İmdat Eyle
Bir şiir, insanı hiç tanımadığı kendisiyle tanıştırabilir.