Metrodan Çıktığım An
İlk geldiğim gün on yedi yaşımda İngiltere'ye Victoria metrosundan çıktığımda günışığına, Batılı bir seyyahın onaltıncı yüzyılda ününü duyduğu İstanbul'u ilk görmesi gibi görsel ve…
ŞİİRİ BAŞKA BİR YERDEN BUL
Yalnızlık duygusunun öne çıktığı şiirleri Şiirhane’de keşfedin.
İçine çöken, ağır ama tanıdık şiirler.
UmutBir yerinde hâlâ ışık taşıyanlar.
AşkYakınlık, özlem ve kalbin telaşı.
HuzurSesi alçalan, içi sakinleşen şiirler.
KaranlıkKasveti ve iç gerilimi yüksek olanlar.
Yalnızlıkİnsanın kendisiyle kaldığı yer.
Millî duyguVatan, tarih, bağımsızlık ve yüksek coşku.
Maneviyatİnanç, dua ve aşkınlık duygusuna yaklaşanlar.
Başkaldırıİtiraz eden, yerinde durmayan sesler.
NeşeHayata biraz daha açık duran şiirler.
SEÇİMİN
Bu duygu veya temanın belirgin olduğu şiirlerden.
İlk geldiğim gün on yedi yaşımda İngiltere'ye Victoria metrosundan çıktığımda günışığına, Batılı bir seyyahın onaltıncı yüzyılda ününü duyduğu İstanbul'u ilk görmesi gibi görsel ve…
Kim ısıtır, kim sever beni daha? Sıcak eller uzatın bana! Yürek mangalları uzatın bana! Vurulup düşürülmüş çırpına çırpına, can çekişenler gibi, ayakları ovuşturulan, sarsılmışım, …
ne vakit yüzükoyun uzansam kuma saat daima onikiyi vuruyor imam-hatip gözleriyle bir kadın yüreğini kaybetmiş beni arıyor yatsam diyorum seninle yatsam güneş van gogh gibi kuduruyo…
emdim karanlığı üşüdüm senden düştüm boşluğuna eski zamanın ne bu geceleri ağlamak sensiz ne bu acıları taşımak bir sır zaman süt emiyor memelerinden kanın birikiyor sıcak küllerde…
İstanbul - Ankara - Kayseri Adana - Antep - Mardin Bursa - İzmir - Bodrum üç yıldır gider gelirim 302 Mercedesin arka koltuğunda ne yattığım yer belli ne içtiğim su gecem saçları a…
Kardır yağan üstümüze geceden, Yağmurlu, karanlık bir düşünceden, Ormanın uğultusuyla birlikte Ve dörtnala dümdüz bir mavilikte Kar yağıyor üstümüze, inceden. Sesin nerde kaldı, he…
tavan arasına kaçan çocuk erik ağacından görünen göğü düşünür akşamın acısı içine çökünce uyur benim küçük bir kedim vardı ahmak bir ayak ezdi benim en güzel çocuklulğumu…
Bu yalnızlık bana acı Vurma göğsüme kılıncı Kavuşmak bunun ilacı Dermanım ol gel gel... Günüm geçer yıllar gibi Savrulurum küller gibi Uzak durma eller gibi Sultanım ol gel gel... …
Gecenin sırtı açılmış Üşüyen yalnızlığını taşır karnında Lacivert saçlı bir kadın hırçınlığı Devinen gölgesiyle yanında Pırıl pırıl kim görebilir O, doruklarda yiteni Kaşların ok g…
“Et son front, êtait nu, comme une place vide entre deux armées”…
Gerçek adresim sanki Bir yalnızlığın evi Gömülmeden o sulara götür Yeni bir ilkyaza beni Kapısı numaralı odalarda Kimliği kayıtlara geçmiş Gözaltında bir sanık gibi Ne çok geceler …
ve bu benim yani bir yalnız kadın ve soğuk bir mevsimin eşiğinde belirsizliğini anlamanın başlangıcında, tüm yeryüzü varlığının yalın ve kederli umutsuzluğunu, gökyüzünün güçsüzlüğ…
1. İçimde kaybolmuş bir çocuk korkusu, Bakıyorum pencereden dışarı; Uzakta kuru dağlar ve meşe korusu. 2. Baktım bavulumda filizlenmiş bir soğan; Nasıl girmişse girmiş, Boyvermiş ç…
Her şeyi masal yaptım, yıldızlarda kaldım. Evlere, sislere, kendime kaçtım Ah! hangi sesleri gecesiz bıraktım. Akşamcı dedeler olgun, pişmiş ve kül! Eller yukarı hayat, ey siyah ka…
Sevecendin, iyi huyluydun, sana bağışlanmıştı bütün erdemler, rüzgârın bütün okşayışları, bahçedeki bütün şebboylar. Ayağına tezdin, gazal gibi sekip giderdin, kapımızdan girdiğind…
Sonra, bir şey arıyormuş gibi gözlerini yüzümde gezdirerek: "Berlin'de yalnızsınız değil mi? " dedi. "Ne gibi? " "Yani... Yalnız işte... Kimsesiz... Ruhen yalnız... Nasıl söyleyeyi…
Beni bir dağ başında böyle yapayalnız kodular, rüzgarlara, kuşlara, bulutlara yakın, senin etinden, tırnağından ayrı, senin kokundan uzak. Benim güzelim, benim ceylan bakışlım, ben…
Bulutlar çöktü üstüme Bir karanlık gece gibi Garip kaldım sensiz kaldım Tütmeyen bir baca gibi Sevdanın yükü sırtımda Eridim yar bir çırpıda Gittiler kaldım ortada Bir garibin göçü…
Bir Eyüp sabrıyla bekledim Sabahı olmayan gecelerde. Gül dalları yerine demir çubuklar vardı Münzevî-münzevî pencerelerde. Dört uzun yıl boyunca Dışarda koskoca bir doğa Baştan çık…
Dağların şarkısını söylüyorum Günlerden sabah Ülkelerden yalnızlık Elimde acemi bir karanfil Sıcak özlemlere bastırıyorum Ölümün ikindisine uçuşan güvercinler Tutuşturuyor çobançiç…
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.