Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Çocukluğum, çocukluğum...
Uzakta kalan bahçeler
O sabahlar, o geceler,
Gelmez günler çocukluğum.
Çocukluğum, çocukluğum...
Gözümde tüten memleket.
Artık bana sonsuz hasret,
Sonsuz keder çocukluğum.
Çocukluğum, çocukluğum...
Habersiz ölen kardeşim,
Mezarı bilinmez eşim,
Her bir şeyim çocukluğum.
Çocukluğum, çocukluğum...
Bir çekmecede unutulmuş,
Senelerle rengi solmuş,
Bir tek resim çocukluğum...
Ziya Osman Saba
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, çocukluğunu uzakta kalan bir zaman ve mekân olarak hatırlar. Bahçeler, sabahlar ve geceler artık gelmeyen günlere dönüşmüştür. Çocukluk; memleket özlemi, ölen kardeş ve bilinmeyen mezar gibi kayıplarla birlikte sonsuz bir hasret ve keder olarak anılır. Şiir, solmuş bir resim gibi hafızada kalan çocukluğun yasını tutar.
ANLAM
Çocukluk, geri gelmeyen ve derin bir özlemle anılan kayıp bir zamandır.
geçmiş ile bugün
ATMOSFER
Geçmişe duyulan derin özlem ve kayıp duygusunun hâkim olduğu hüzünlü bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen kendini yalnızca bir şiire anlatabilir.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.