İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Kuytuda Unutulan
(Kendi başına yetim, yetim başına kederli bir ülkedeyim.
Belki çıkmaz bir sokaktır yüreğim.)
Güneşi çalarken suçüstü yakalarım akşamı
Gündüz deniz misali yaslanır da gecenin giz-
li yüzüne, gecenin gizli yüzünde sisli bir saba-
ha ağlarım. Kuytuda unutulan bu şiir ağlar
Şimdi bahara randevu veren bir rüyada ve bü-
tün yağmurların Ankaralarında ıslanırım.Oysa
bahar hakedilmemiş tek mevsimdir ve asıl ısla-
nan yağmur,ıslatan benim suretimdir
Ve seni düşünürüm.Sen ki bir güneş gibi kaçar-
sın, aşkın takviminde adın yazılı, ikliminde tu-
fansın.
&Gitme sensiz kalıyorum
sessizce bir hiç kalıyorum&
Artık ne biriktirdiğim özlemler kalır çekme-
cemde, ne de özlenecek bir çekmece kalır
geride
Geride depremlere terkedilmiş bir şehir ve
kuyutuda unutulan bu şiir kalır. Geride ben
kalırım. Bu aşk nerede çağlarsa orada ıslanı-
rım.
Dağları çoğalmış ovalar düşünürüm, ovaları
süsleyen başaklar ve nehir yatakları gibi bah-
tiyar aşklar. Bir de seni düşünürüm.
&Gitme yalnız kalıyorum
yalnızca bir ben kalıyorum&
Dağlarda ateş yanıyor
dağlarda haziran,
dağlarda aşk,
dağlarda gözlerim yanıyor
Kentlerde dağ kadar bedenim, dağlarda kent
kadar kanıyor.Kanıyor da içimdeki gerilla ka-
dar özgür bir aşk aranıyor.
(Artık sabıkalıdır yüreğim seslenir;senin gökyüzün yağar
benim yeryüzüm gizlenir.)
Zafer Ekin Karabay