Herkes susar; bazıları şiir yazar.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

İt Zincirleme

İt Zincirleme Şiiri - Yılmaz Gruda

tuhaftır:
adamsız bir sonrada yaşıyoruz
kimseler kımıldamıyor ışığa
hep aynı mısraı okuyorum bıkkınlığında kahrın:
saadet diyorum,saadet işte,saadet sadece-
ardında küçücük -rezil cennetlerim duruyor kelimelerin
korkularım duruyor-

tuhaftır:
bütün akdenizler napoli marsey
sonra pari
pari'de orospu çocuğu sen-jermen-dö-pre masalı
bulvarlara bağdaş kurmuş donanmalar duruyor-
tuhaf işte
bir kere daha çıkarma yapıyorum salerno'ya:
yanımda nevada'lı gas,kentaki'den co-vs.-
biri bembeyaz ellerini yitiriyor-derdoluyor eldivenleri
bir yığın hırt kalleş ütük el kanıyor gözlerinde
gözlerindeki özlemler boğuluyor ötekinin
hala inmiyor o güvercin meydanlara -ötekiler yalan
san-marko notrdam yok
yok ayasofya -
ve ben hala küçük bir adamım
hala yüzyetmiş bir lira alıyorum tuhaftır
(tuhaftır:yüzyetmiş bir milyon 'plase' ediyorum bir
kalemde)

hüseyin dörde yarım alıyor hala
dört etmiyor iki kere iki-altıdır diyorum öyleyse
bir türlü bulamıyorum altıları
sen sıfıra çıkamıyorsun bir türlü
bir türlü bitmiyor yazamayacakları-acılaşacak maviler
mutlaka acılaşıyor-

tuhaftır:ağrısız bir yürek düşünüyorum hala
oysa tamam-lanamam ki tam-tamlarla
ki kenya'da güneşe uzanıyorum:koparıyorlar sevdamı
bakıyorlar:yeniden doğuyor-yeniden direniyorum.
tuhaftır
ama burada,şuracıkta işte
şuracıkta isyanlar koşuşmuyor suratımda
ellerimle bir cehennem kuruyorum ellerime
şüpheler,korkular kuruyorum:allahsız-tuhaftır:yiğit
şanso'suz bir donkişot vuruyor aynalara:
şanso'suz bir donkişotum şimdi-
yağmurları itmeye çalışıyor bu sokak bu çarşı
bu çarşı bu sokağa sövüntüler yağıyor bir türküden
ve seni düşünüyorum hala
unutuyorum seni çıplakken asfalta yıktığımı-
yitikim sensiz

(yitikim diyorum:birden açılıyor karanlığımdaki kapılar
huzurlar,kervalar gelip yıkılıyor yüreğime
uzak ülkelerden,kaf dağlarından
çarmıh olduğum bir ayğmur başlıyor)
yitikim sensiz işte-sensiz hiç
tuhaftır:hiçbirşey diyemiyorum hala
hala küçücük-rezil cennetlerim
hala yüzyetmişbir lira alıyorum
hala dörde yarım alıyor hüseyin
hala yaşıyorum tuhaftır
tuhaftır insanım hala.

tuhaf işte
bir de ben - bir de ben yağıyorum karanlıklara

Yılmaz Gruda portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, insanın kendine yetişme biçimlerinden biridir.

Şiir, modern hayatın karmaşası içinde sıkışmış bir bireyin iç dünyasını anlatır. Anlatıcı, maddi yetersizlikler, yabancılaşma ve anlamsızlık duygularıyla boğuşurken, bir yandan da aşk acısı ve özlem çeker. Şiir, isyan ve kabullenme arasında gidip gelen bir sesle, insanın kendi cehennemini yaratmasını ve yine de yaşamaya devam etmesini işler.

Ana duyguUmutsuzluk
Ana temaVaroluş
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsan, içinde bulunduğu karmaşık ve acı verici dünyada anlam arar; ancak sürekli bir yitiklik ve tuhaf bir yaşama devam etme hali içindedir.

Temel çatışma

Bireyin özgürlük ve anlam arayışı ile toplumsal ve ekonomik baskılar arasındaki gerilim.

Duygusal akış

Şiir baştan sona karamsar ve isyankâr bir duygu çizgisindedir; yer yer özlem ve umut kırıntıları belirse de baskın ton değişmez.

ATMOSFER

Şiir, kasvetli ve boğucu bir atmosferde geçer; modern hayatın karmaşası ve bireyin iç sıkıntısı hissedilir.
KasvetliGerginYalnızBoğucu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.