Şiir, söylenemeyenin incelikle söylenmesidir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
hiçbir kelimesini kullanmıyorum
eski hikayelerimin.
yeni sözlerde yıpranmış şeyler vardır.
toz, buğu ya da kir.
nasıl sevinirse bir kedi,
bir karanfil.
her mevsim kendini
kendi yağışına yedirir.
buluttur bir bakıma
yağmurun anavatanı.
işte benim
dönüp dolaşıp
Anadolu’ya yağışım bundandır.
eylül ’99, cihangir
Yılmaz Erdoğan
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, anlatıcının geçmiş hikayelerini ve eski sözlerini geride bırakarak yeni bir anlatım arayışını dile getirir. Eski kelimelerin yıpranmış olduğunu, yeni sözlerin ise kirlenmiş olduğunu ifade eder. Doğa imgeleriyle (kedi, karanfil, bulut, yağmur) özdeşim kurarak kendi varoluşunu ve aidiyetini Anadolu'ya bağlar. Şiir, bir dönüş ve kök salma duygusuyla sonlanır.
ANLAM
Geçmişin yıpranmış sözlerinden arınarak, doğal ve saf bir anlatımla kendi köklerine (Anadolu'ya) dönüş.
Eski ile yeni arasında; yıpranmış sözler ile saf anlatım arasında.
Geçmişe dair yıpranmışlık hissinden, doğayla özdeşleşerek Anadolu'ya dönüşle birlikte dingin bir kabullenişe geçer.
ATMOSFER
Doğa imgeleriyle örülü, dingin ve içe dönük bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.