Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Son Durak

Son Durak Şiiri - Yılmaz Erdoğan

Kilitlenmiş beton kanatları kuşların
Oksit gibi yakışkan bir mayışmayla ağarmış gün
Pas tutan kelimeler için bir iksir belki de
Ya da aklına susamış sevgililerin safdilliği
Acıtmış ömrünü çekirgelerin
Medyatik soruşturmalardaki enflasyonist yargılar
Haber değeri taşımıyor haber spikerinin ölümü
Herkes kendi manşetinde satır arası
Hiçbir bakışı aydınlatmıyor florasan buğusu

Burası son durak inecekler için son fırsat
Bir daha ne süper ne mega kupon verilecek
Kalanlar şoförün evini göremeyecekler hiçbir zaman
Oları sonsuza götürecek,afaroz edilmiş bir merak
Burası son durak

Hafızada kalan tek numara için
Telefona uzanır elleri
Ölümüne randevulu insanların
Temize çekilemez not defterleri

(Ocak 1995)

Yılmaz Erdoğan

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, insanın içinde kalan yarım cümlelerin devamıdır.

Şiir, kent yaşamının yabancılaştırıcı ve tüketici atmosferinde sıkışmış bireylerin duyarsızlığını ve anlamsızlığını betimler. Medya ve tüketim kültürünün sıradanlaştırdığı ölüm ve ilişkiler karşısında birey, son durak metaforuyla kaçınılmaz bir sona doğru ilerler. Anlatıcı, umutsuz ve sorgulayıcı bir tonla modern hayatın boşluğunu ve iletişimsizliğini vurgular.

Ana duyguumutsuzluk
Ana temayabancılaşma
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Modern kent yaşamı, insanları duyarsızlaştırmış ve anlamsız bir varoluşa mahkum etmiştir; herkes kendi yalnızlığında ve tüketim çıkmazındadır.

Temel çatışma

birey ile toplum

ATMOSFER

Kent yaşamının kasvetli, boğucu ve yabancılaştırıcı bir atmosferi vardır.
kasvetliboğucuyalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.