Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.

ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN

Kar Musikileri

Kar Musikileri Şiiri - Yahya Kemal Beyatlı

-Varşova 1927-

Bin yıldan uzun bir gecenin bestesidir bu.
Bin yıl sürecek zannedilen kar sesidir bu.

Bir kuytu manastırda duâlar gibi gamlı,
Yüzlerce ağızdan koro hâlinde devamlı,

Bir erganun âhengi yayılmakta derinden...
Duydumsa da zevk almadım İslav kederinden.

Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta,
Tanbûri Cemil Bey çalıyor eski plâkta.

Birdenbire mes'ûdum işitmek hevesiyle
Gönlüm dolu İstanbul'un en özlü sesiyle.

Sandım ki uzaklaştı yağan kar ve karanlık,
Uykumda bütün bir gece Körfez'deyim artık!

Yahya Kemal Beyatlı

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı dizeler hiçbir yere ait değildir; yalnızca sana.

Şiir, Varşova'da bir gece, anlatıcının dinlediği bir müzikle İstanbul'a duyduğu özlemi ve bu özlemle birlikte gelen huzuru anlatır. Kar ve karanlık içindeki yabancı şehir, zihninde canlanan İstanbul sesleriyle silinir ve anlatıcı kendini Körfez'de hayal eder.

Ana duyguözlem

Ana temagurbet

Duygusal yönkarma

Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Kişinin ait olduğu yere duyduğu özlem, yabancı bir coğrafyada bile ruhunu sarabilir ve ona huzur verebilir.

Temel çatışma

Yabancı bir şehirdeki yalnızlık ve hüzün ile memlekete duyulan özlem ve orada bulunma arzusu arasındaki çatışma.

Duygusal akış

Şiir, yabancı bir şehirdeki hüzünlü ve yalnız atmosferden, memleket seslerini duyunca huzur ve mutluluğa geçiş yapar.

ATMOSFER

Şiir, karlı ve karanlık bir kış gecesinde, hüzünlü bir müzikle başlayıp, İstanbul'un sesleriyle aydınlanan ve huzura kavuşan bir atmosfere sahiptir.

hüzünlünostaljikumutlu

DUYGULAR

Şiirin duygusal ağırlığı

özlem80

hüzün50

huzur60

yalnızlık40

KEŞİF PUANLARI

Duygu pusulası

Şiirin farklı duygusal eksenlerdeki yoğunluğu.

Özlem80

Huzur60

Hüzün50

Yalnızlık40

Umut30

Sevgi30

Karanlık30

Neşe20

Millî duygu20

Umutsuzluk10

Çaresizlik10

Kaygı10

Heyecan10

Manevî duygu10

TEMALAR

gurbet özlem hatırlama şehir

TON

melankolikiçtendüşünceli

ŞIIR TÜRÜ

lirik

DIL ÖZELLIKLERI

eski sözcükleryüksek söyleyişsoyut anlatım

ANLATIM BIÇIMLERI

lirikbetimleyici

SÖZ SANATLARI

benzetmekişileştirme

Nazım birimibeyit

ÖlçüaruzMefâîlün / Mefâîlün / Mefâîlün / Mefâîlün

Şiir, aruz ölçüsüyle yazılmıştır ve dizelerde bu ölçü düzenli olarak tekrarlanır.

Kafiyeaa / bb / cc / dd / eeBeyitler kendi arasında kafiyelidir; ilk beyitte 'bu' redifi, ikinci beyitte 'gamlı/devamlı' tam kafiye, üçüncü beyitte 'derinden/plâkta' zengin kafiye, dördüncü beyitte 'hevesiyle/sesiyle' redifli kafiye, beşinci beyitte 'karanlık/artık' zengin kafiye vardır.

Ahenk

Aruz ölçüsü ve beyitler arasındaki kafiye düzeni, şiire ritmik bir ahenk katar; ayrıca 'kar', 'ses', 'İstanbul' gibi kelimelerin tekrarı ve ses akışı da ahengi güçlendirir.

ANLATICI

birinci tekil kişi

Hitap: belirsiz

Anlatıcının Varşova'da bulunmasına rağmen zihnen İstanbul'a bağlı olması ve oraya duyduğu özlem.

DİLİN YOĞUNLUĞU

Anlam kapalılığı30/100

İmge yoğunluğu60/100

Şiir, 1927 yılında Varşova'da geçen bir kış gecesinde, anlatıcının İstanbul'a duyduğu özlemi ve kültürel bağını yansıtır.

ÖNE ÇIKAN İMGELER

kar sesi
manastırda dualar
erganun ahengi
eski plakta Tanburi Cemil Bey
Körfez

KÜLTÜREL GÖNDERMELER

Tanbûri Cemil Bey
İstanbul
Körfez

BU ŞİİRİ ARARKEN

Varşova'da karlı bir gecede İstanbul özlemi gurbette memleket hasreti ve huzur Tanburi Cemil Bey dinlerken İstanbul'u hatırlamak