İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Sone 99

Sone 99 Şiiri - William Shakespeare

Erken açan menekşeyi payladım şöyle diyerek:
“Tatlı hırsız, nerden çaldın o güzel kokuyu öyle,
“Aşkımın soluğundan mı? Çekip almış olsan gerek
“Yumuşak yanağındaki o allığı, görkemiyle,
Beyaz zambak benden zılgıt yedi eli senden diye,
Fesleğen de, koncasını senden çalmış ya, ondan.
Güller, dikenler üstünde kapılmıştı ürpertiye:
Biri, alı al utançtan, öteki apak, kahrından;
Üçüncüsü ne al, ne ak, her birinden nemalanmış,
Aşırdıklarına bir de senden soluk eklemişti;
Büyümüş böbürlenmişti de, bu soygundan cezalanmış,
Bir solucan öç alarak onu öldürüp yemişti.

Bildiğim bunca çiçek var, her birinde gördüm şunu:
Ya rengini senden çalmış, ya da cânım kokusunu.

Türkçesi: Talât Sait Halman

William Shakespeare

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı kelimeler insanın içindeki kapıları açar.

Şair, sevgilisinin güzelliğini çiçeklerle karşılaştırır. Menekşe, zambak, fesleğen ve güllerin renk ve kokularını sevgilisinden çaldığını söyler. Güllerin utancı ve bir solucanın cezalandırması gibi imgelerle sevgilinin eşsiz güzelliğini över.

Ana duyguhayranlık
Ana temaaşk
Duygusal yönolumlu
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Sevgilinin güzelliği doğadaki tüm çiçeklerden üstündür; çiçekler ondan ödünç almıştır.

ATMOSFER

Sevgilinin güzelliğinin doğayla yarıştığı, canlı ve renkli bir atmosfer.
romantiksıcakneşeli
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.