İnsan bazen kendini yalnızca bir şiire anlatabilir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Sone 124

Sone 124 Şiiri - William Shakespeare

Benim aşkım ikbalden rastgele doğmuş olsa
Belki, babası yoktur, Talihin piçi denir;
Onu sevip sevmemek, çağın keyfine kalsa
Otlarla ayıklanır, çiçeklerle derlenir.
Hayır, kader kısmetten doğmamıştır bu çocuk,
Onun başına belâ değildir ne tantana,
Ne de yaşamdan sille yiyendeki mutsuzluk;
Bağlı kalmaz zamanın, iniş çıkışlarına.
Düzen kural tanımaz; kendi başına buyruk,
Kısacık saatlerde bencil çıkarlar bulmaz,
Kendindedir iktidar, ondadır yüce doruk;
Isınmadan da büyür, sağanakta boğulmaz.

Bu sözlerime çağın budalaları şahit:
Hepsi, ömrünce suçlu, ölünce masum şehit.

William Shakespeare

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, yalnızlığın kendine bulduğu en güzel dildir.

Şair, aşkın rastlantısal veya talihin bir oyunu olmadığını savunur. Aşkın kendi iradesiyle var olduğunu, dış koşullara ve zamanın iniş çıkışlarına bağlı kalmadığını anlatır. Son dizelerde ise bu görüşe karşı çıkan çağın insanlarını suçlar.

Ana duyguaşk
Ana temaaşk
Duygusal yönkarma
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Aşk, rastlantı veya kaderin ürünü değil; kendi başına buyruk, güçlü ve bağımsız bir duygudur.

Temel çatışma

Aşkın özerkliği ile çağın bencil ve suçlayıcı tutumu arasındaki karşıtlık.

Duygusal akış

Aşkın yüceltilmesinden çağın insanlarına yönelik eleştiriye geçer.

ATMOSFER

Aşkın gücünü savunan, ancak çağın yargısına karşı mesafeli bir atmosfer.
gergindüşsel
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.