İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Sone 121

Sone 121 Şiiri - William Shakespeare

Kötü bilinmektense, iyisi mi, kötü ol,
Zaten lekeliyorlar kötü değilsen bile;
Keyif senin hakkındır, ama harcarlar bir yol;
Bizim içimiz temiz, onlar bakar kem gözle.
Yoksa, başka sahte ve kahpe gözler nereden
Çıkarır içimdeki coşkulu, çapkın kanı?
Zaaflarıma bakıp - onlar benden beterken-
Niye kötülüyorlar bence iyi olanı?
Hayır, ben neysem oyum. Bende bunca günah var
Diyenler ayna tutar kendi günahlarına:
Ben ne kadar doğruysam o kadar eğri onlar,
Habis düşünceleri yargı olamaz bana,

Meğer ki hepten şuna inansınlar: her yerde!
Herkes kötüdür, hem de iktidar kötülerde.

William Shakespeare

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan bazı şeyleri ancak kaybedince isimlendirebilir.

Şair, toplumun kendisini kötü olarak yaftalamasına karşı çıkar. İnsanların kendi kusurlarını başkalarına yansıttığını, asıl kötülüğün iktidar sahiplerinde olduğunu savunur. Kendi iç temizliğine ve doğruluğuna güvenir; başkalarının yargılarını reddeder.

Ana duyguöfke
Ana temaahlak
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsanlar başkalarını yargılarken aslında kendi kusurlarını açığa vururlar; gerçek kötülük iktidar sahiplerindedir.

Temel çatışma

birey ile toplum

ATMOSFER

Toplumsal yargı ve ikiyüzlülüğe karşı gergin bir savunma atmosferi.
gerginkasvetli
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.