Şiir, ruhun dünyaya bıraktığı küçük bir izdir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Bahar Naktası'ndan Tisbe

Bahar Naktası'ndan Tisbe Şiiri - William Shakespeare

Sahiden uyuyor mu?
Ahh! Kim vurmuş kumrumu?
Ben geldim, civanım, yiğidim, kalk!
Kalksana, konuşsana!
Görmüyor musun? Yoksa...
Örttü mü, gözlerini kara toprak?
Bu zambak dudaklara,
Şu zeren yanaklara,
Acımadın mı hiç kahpe felek?
Aşıklar, aşk timsali,
Gözü pırasa yeşili
Piremuz bırakıp gitti beni!
Hadi gel, tezcanlı ecel,
Gel bana, geline gel,
Batır mum sarısı ellerini,
Batır benim de kanıma!
Madem kıydın canına,
kopardın onun bamtellerini.
Konuşma artık, ey dil,
Sadık kılıç, naz etme, gel,
Odlara yanmış bağrımı dağla!
Bıçaklar kendini.
Geldim yolun sonuna,
Uğurlar olsun bana!
A dostlar, o dostlar, kalsın siz de sağlıcakla!

William Shakespeare

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı kelimeler geç kalmaz; insan geç kalır.

Şiir, ölen sevgilisinin ardından duyulan derin acıyı ve isyanı anlatır. Anlatıcı, sevgilisinin ölümüne inanamaz, onu uyandırmaya çalışır ve zalim feleğe, ecele seslenerek kendi canına da son vermek ister. Sonunda dostlarına veda eder.

Ana duyguhüzün
Ana temaölüm
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk95/100

ANLAM

Ana düşünce

Sevilen kişinin ölümü, geride kalan için dayanılmaz bir acı ve yaşama isteksizliği yaratır.

Temel çatışma

yaşam ile ölüm, seven ile zalim felek

Duygusal akış

İnkâr ve uyandırma çabasından kabullenme ve intihar arzusuna doğru bir gidiş var.

ATMOSFER

Ölümün getirdiği ağır ve acılı bir yas atmosferi.
hüzünlükasvetligergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.