İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Yaprakların Dökülüşü

Yaprakların Dökülüşü Şiiri - William Butler Yeats

Bizi seven uzun yaprakların üzerinde sonbahar,
Ve arpa demetlerindeki sıçanların üzerinde;
Üstümüzdeki üvez ağacı yapraklarını sarartıyor,
Sarartıyor nemli yabani çilek yapraklarını ve de.

Aşkın tükeniş saatleri kuşattı ikimizi,
Kederli ruhlarımız şimdi yorgun ve yıpranık;
Tutku mevsimi unutmadan önce bizi,
Eğik alnında bir buse ve gözyaşı, ayrılalım artık.

Çeviren: Dr. Osman TUĞLU

William Butler Yeats

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.

Şiir, sonbaharın gelişiyle doğadaki çözülmeyi ve bir aşkın tükenişini anlatır. İki sevgili, tutku mevsimi tamamen unutulmadan önce hüzünlü bir veda anı yaşar. Anlatıcı, ayrılığı kabullenmiş görünse de derin bir keder ve yorgunluk içindedir.

Ana duyguhüzün
Ana temaayrılık
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Aşkın ve doğanın mevsimleri gibi, tutku da sona erer; ayrılık kaçınılmazdır.

Temel çatışma

Aşkın bitişi ile doğanın sonbaharla çözülüşü arasındaki paralellik; birlikte olma isteği ile ayrılık gerçeği arasındaki gerilim.

Duygusal akış

Doğanın sonbaharla sararmasıyla başlayan hüzün, aşkın tükenişi ve zorunlu ayrılıkla doruğa ulaşır.

ATMOSFER

Sonbaharın sararttığı doğada, iki yorgun ruhun hüzünlü vedalaşması.
hüzünlünostaljikdinginyalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.