İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Şarkı

Şarkı Şiiri - William Blake

Ne tatlıydı gezinişlerim tarladan tarlaya
Ve tadışım yazın tüm görkemlerini,
Ta ki görene dek güneşin ışınlarında
Akıp giden Aşk Prensi'ni!
Bana saçlarım için zambaklar gösterdi,
Ve utangaç güller alnım için;
Beni güzel bahçelerinde gezdirdi,
Büyüdüğü yerlerde tüm parlak zevklerinin.
Kanatlarım tatlı Mayıs çiğleriyle ıslandı,
Ve Apollo alevlendirdi sesimin öfkesini;
Beni ipekten ağıyla yakaladı
Ve altın kafesine kapatıverdi.
Bayılıyor oturup dinlemeye şarkılarımı,
Sonra, gülerek, eğleniyor benimle, ve oynuyor;
Sonra çekip uzatıyor altın kanadımı
Ve özgürlüğümü yitirişimle alay ediyor.

William Blake

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.

Şiir, doğayla iç içe özgür bir yaşam süren anlatıcının, Aşk Prensi ile karşılaşması sonucu bu özgürlüğünü yitirmesini anlatır. Anlatıcı, prensin kendisine gösterdiği güzellikler ve ilgi karşısında büyülenir, ancak sonunda altın bir kafese kapatılarak özgürlüğünden mahrum kalır. Prens, anlatıcının şarkılarını dinleyip onunla alay eder; anlatıcı ise hem büyülenmiş hem de esir düşmüş hâldedir.

Ana duyguhüzün
Ana temaözgürlük
Duygusal yönkarma
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Aşk, insanı büyüleyip özgürlüğünden edebilir; tatlı bir esaret getirebilir.

Temel çatışma

özgürlük ile aşkın getirdiği esaret arasındaki gerilim

Duygusal akış

Başlangıçtaki doğa sevinci ve özgürlük hissi, Aşk Prensi'nin gelişiyle yerini büyülenme ve esarete bırakır.

ATMOSFER

Başlangıçta doğanın canlılığı ve özgürlük hissi, sonrasında altın kafesin getirdiği boğucu bir esaret atmosferine dönüşür.
hüzünlünostaljikgerginboğucu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.