İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
"Baba! Baba! nereye gidiyorsun?
Ah! yürümesene bu kadar hızlı.
Konuş baba, konuş küçük oğlunla,
Yoksa kaybedeceğim yolumu."
Gece karanlıktı, babam görünmüyordu;
Islatmıştı çocuğu çiy;
Bataklık derindi, çocuk ağlıyordu,
Dağılıyordu sis perdesi.
William Blake
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Küçük bir çocuk, hızla yürüyen babasına seslenerek ondan kendisiyle konuşmasını ve yavaşlamasını ister; aksi hâlde yolunu kaybedeceğini söyler. Şiirin ikinci bölümünde gece karanlığı, çiy, derin bataklık ve dağılan sis eşliğinde çocuğun ağladığı anlatılır. Şiir, baba figürünün ulaşılmazlığı ve çocuğun karanlıkta yalnız kalışı etrafında şekillenir.
ANLAM
Bir çocuğun babasına duyduğu ihtiyaç, babanın uzaklaşmasıyla karanlık ve belirsiz bir ortamda yalnızlığa dönüşür.
Çocuğun babasına ulaşma isteği ile babanın hızla uzaklaşması ve görünmez oluşu arasındaki gerilim.
ATMOSFER
Gece karanlığı, sis ve bataklıkla çevrili, çocuğun ağlayışının eşlik ettiği kasvetli ve tehditkâr bir ortam.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, kalabalığın içinde duyulan kişisel bir sestir.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.