Yargılama

Nasıl da özlemişim beyazı. Bunu kentlerin,

kırların karlı manzaralarını gördükçe

daha şiddetli duyumsuyorum. Anlıyorum ki

yıllardır , farkında olmadan yaşamımıza

egemen olan grilerden; kirli sarıya to-

za bulanmış renklerden yorulmuşum... Be-

yazın, buz mavisinin o tertemiz serinliği-

ni ararmışım meğerse... Gökyüzünün mavi-

leri bile dindirmiyor bu özlemimi. Dam-

ları karla kaplı bir kente, dalları kar

yüklü bir meşe ormanına, yerin göğün ma-

vi beyazın seçilmediği bir sonsuzluğa

düşmek istemiyorum.

Belki de çocukluğa dönmek özlemi bu..

Beyazlar içinde doğdum ben.Tam onaltı

yıl beyazlar içinde yaşadım. Mavi beyazla

büyüdüm. Gecenin laciverdi, nerede mavi

ışıltılara dönüşebilir böyle güzel?..

Sarı ışık , mor ışık nasıl da parlatır

kar kristallerini?.. Ya ayazda parlayan

yıldızlar..

Beyazlar içinde doğdum, mavi beyazlarla

büyüdüm. Bütün güzel renkler o sonsuz

fonda büyüledi beni. Hiçbir renk be-

yazın içinde kaybolmaz, hatta şu griler

bile..

Arı duru şeyleri özlüyorum aslında. Buz

gibi saydam.. Gönlüme dolan tayflar:

buzda kırılan ışıklar. Kar ve buzun, her

sabah penceremize çizdiği harikulade

tablolar . Birkaç saatlik sabah keyfi..

Her kar tanesinde binbir geometri, binbir

ışıltı. Arı duru şeyleri özlüyorum hep.

Soğuk ortamlarda insan sıcaklığını. Ocak

başı muhabbetlerini..

Annemin odamıza serdiği masa örtülerini,

divan örtüleri, yatak örtüleri, elbise ör-

tülerini .. Hepsi beyaz, bembeyaz.. Hepsi-

nin eteğinde rengarenk güller var, Ara-

rat gibi, mavi menevişler, mor yemişler

nar çiçekleri... Hepsi neşe içinde, beyaz

içinde .

Mavi beyazı özlüyorum . İçin de ateş kırmızısı var, altın sarısı...

İçinde çocukluğum, arkadaşlarım

var , mavi beyaz için de, sıcaklık var ve

neşe

Mavi beyaz.. karbeyaz..

İçinde ben varım, benim içim de sen.

Kasım/1990

RECEP MARAŞLI

Recep Maraşlı