Ne Yapsam Neyleysem Ne Söylesem

Ne yapsam dönüp dolaşıp sana geliyorum
Avuçlarımda ateş, gözlerimde sitem
Ve hep o şarki dudaklarımda belli belirsiz
Ne yapsam, neyleysem, ne söylesem

Değişen sadece ellerim, gözlerim değil
Ayakkabım, gömleğim, boyunbağım, elbisem
Hersek iğreti şimdi, herkes yabancı bana
Ne yapsam, neyleysem, ne söylesem

Butun günlerimi aldın gittin, bütün akşamlarımı
Oturmuş üstüme boğuyor beni her gecem
O renk yok, o hayaller yok, o düşler yok
Ne yapsam. neyleysem, ne söylesem

Nereye vardıysam o yangın oradaydı
O sevmek, o alevler, o cehennem
Baksana, küllerim savruluyor gökyüzüne
Ne yapsam, neyleysem, ne söylesem

Sen bir yalnızlıksın artık ta şuramda bir hançersin
Çıkaramam seni bağrımdan ne kadar istesem
Vur, oldur dilersen, beni bırakma tek
Ne yapsam, neyleysem, ne söylesem.

Ümit Yaşar Oğuzcan