Kim bilir

Bir yere yaklaşıyoruz seninle
Belki bilinmeyen bir Azak şehir
Belki o, en sakin deniz kıyısı
Belki de bir dağ yamacı kim bilir
O yerde her şey değişecek ansızın
Hiç ayrılmayacak ellerimiz
Kuşlar en yakın dostlarımız olacak
Terkedilmiş bir kulübe evimiz
Gün dogmadan uyanacağız seninle
Tenimizde kırağların serinliği
Kulaklarımızda en güzel şarkılar
Çiçeklerin, ağaçların söylediği.
Seninle mevsimler orada bambaşka
Zaman bir suyun akısı, o yerde
Hüzün artık unuttuğumuz bir şey
Yalnızlıksa bizden çok ötelerde
O yerde butun güzellikler hayran sana
İçi gülsün diye gözbebeklerinin
Ve döndüren basını içki değil artık
O baygın kokusu kir çiçeklerinin.

Ümit Yaşar Oğuzcan