İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Soğuk bir tül örtüyorlar yüzümüze,
Sanki ölmek için beyaz bir uykusuzluk;
Belki utanmasak bizi bırakacaklar,
Terliyoruz, tırnaklarımdan damlıyor kan
Onun üstüne,
Soğuk bir tül örtüyorlar üstümüze.
Hangi odaya saklansak şimdi onlar,
Hangi sokaklara çıksak ölüm;
Girildikçe biten sevişmemiz onlar yüzünden,
Ne zaman boynuna uzansam ölüm kokuyor
Yalnızlıktan, o yalnızlık,
Kelimesi artık şiirde unutulan.
Ülkü Tamer
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, ölümün ve yalnızlığın gölgesinde yaşanan bir kısıtlanma ve çürüme hâlini anlatır. Anlatıcı, üzerine örtülen soğuk bir tülle ölüme benzer bir uykusuzluğa mahkûm edilir; kaçacak yer kalmamıştır. Sevişme bile ölüm kokar ve yalnızlık, artık şiirde unutulan bir kelimeye dönüşür.
ANLAM
Ölüm ve yalnızlık, yaşamın her alanına sızarak insanı kuşatır ve kaçış imkânı bırakmaz.
yaşam ile ölüm
ATMOSFER
Soğuk, boğucu ve ölüm kokan bir kaçışsızlık atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler insanın içindeki kapıları açar.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.