Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Yürüdükçe gölgem kayboldu benden
Vuslatsız sevdamdan usanır oldum
Ruhuma giydiğim candan bedenden
Belirdikçe aşkım utanır oldum
Çırpınır duramaz can kafesinde
Son sözü sonsuzluk son nefesinde
Kırıldı kalemim aşk celsesinde
Urgana sehpasız uzanır oldum
Tabip bildiğini nasıl söylesin
İster meçhul ister Mecnun eylesin
Dört mevsim içtiğim hazan neylesin
Öldükçe bedenim uyanır oldum
Uğur Işılak
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, aşkın verdiği acı ve hayal kırıklığı içinde kendini kaybeden bir anlatıcının iç dünyasını yansıtır. Anlatıcı, sevdanın getirdiği usanç, utanç ve çaresizlikle boğuşurken, ölüm ve yeniden doğuş arasında sıkışmış hisseder. Sonunda bedenin ölümüyle ruhun uyanışı arasında bir döngüye işaret eder.
ANLAM
Aşk, insanı kendinden kopararak acı ve çaresizlik içinde bırakır; ölüm bile bu döngüyü sonlandırmaz.
aşk ile acı, yaşam ile ölüm arasındaki gerilim
Usanç ve utançtan çaresizliğe, oradan da ölüm-uyanış döngüsüne doğru bir yoğunlaşma var.
ATMOSFER
Aşkın getirdiği acı ve çaresizlikle örülü, kasvetli ve boğucu bir iç dünya.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.