İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dala Tünemiş Doğan

Dala Tünemiş Doğan Şiiri - Ted Hughes

Oturuyorum korunun tepesinde, gözlerim kapalı,
Hiçbir şey yapmadan, yalan dolu bir düş olmadan
Arasında kanca gagamla kancalı ayaklarımın.
Ya da kusursuz avların provasını yapıyorum uykumda.

Yüksek ağaçların sağladığı kolaylık!
Havanın taşıma gücü ve güneşin ışığı
Bana çalışıyor
Ve yüzü bana dönük, teftişimi bekliyor toprak.

Ayaklarım dalın pürüzlü kabuğuna kilitli.
Her bir tüyümü yapmak için, tek bir ayağımı
Tüm yaradılış süreci gerekti:
Şimdi ayaklarımın altında ne varsa yaratılmış,
Ya da havalanıp, döndürüyorum tümünü -
Nerede dilersem orada avlanıyorum, hepsi benim çünkü.
Aldatmaca yok benim gövdemde:
Baş kopartmak benim kibarlığım,

Ölüm dağıtmak,
Çünkü tek uçuş yolum
Yaşayanların kemiklerinden geçiyor.
Usa dayalı bir şey değil ileri sürdüğüm hak:

Güneş destekliyor beni.
Hiçbir şey değişmedi ben başlayalı.
Hiçbir değişikliğe izin vermedi gözüm.
Hep böyle tutacağım her şeyi.

Ted Hughes portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, insanın içinde susturduğu şeylerin sesidir.

Şiir, bir yırtıcı kuşun bakış açısından konuşan bir anlatıcıyı sunar. Anlatıcı, doğanın ona sağladığı güç ve avlanma yeteneğini, kendisinin yaratılıştan gelen üstünlüğü olarak görür. Ölümü ve avlanmayı doğal bir hak olarak kabul eder, değişime izin vermez ve gücünü güneşe dayandırır.

Ana duyguHuzur
Ana temaDoğa
Duygusal yönNotr
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Yırtıcı kuş, avlanma ve ölüm dağıtma hakkını doğanın bir parçası olarak görür ve bu düzeni değiştirmez.

Temel çatışma

Doğal düzen ile ahlaki sorgulama arasındaki gerilim

ATMOSFER

Doğanın acımasız ama dingin düzenini yansıtan bir atmosfer
DinginTehditkârKutsal
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.