Sevgili Öğretmenim

SELAHATTİN ÖĞRETMEN

Kırık köyünün büyük beyaz okuluna,
Pencerelerden bir baktım,
Selahattin öğretmenin sesi geliyordu.
Öğrenciler taş kesilmiş dinliyordu.
Neler diyordu, o duvarlar biliyordu.
Kımıldamadan öyle kaldım,
Okula güneş vuruyordu.

O, karşımda dinlendiren aydınlık
Gönlüme vuruyordu bir parçası
Düşüncemi tuttum, açıklara saldım.
Bir at koşar gibi çayırlarda
Selahattin öğretmen koşuyordu.
Köyün kara toprak evleri,
İlerde her şeyden habersiz
Kendi hayatını yaşıyordu.

Talip Apaydın