Saptayım

Kentin saat beş kalabalığında
Kırsal yalnızlığımı yaşıyorum
Hiç bozguna uğramamış gibi
Devinimli gel-gitlere karşı
Nasıl duruyorum şaşıyorum

Kaypak bir yer ayağımın altında
Kendimi tutmasam akıp gideceğim
Bunca sesler, renkler, ışıklar
Gizli karanlığımın arkasında
Bir ucundan usulca açıyorum

Bu karmaşa baş döngüsü
Sürekli bir saptayım
Ne çok uğraş verdim bilseniz
Gidecek başka yer olmayınca
Tutup kendime kaçıyorum

Talip Apaydın