Şiir, insanın içinde kalan yarım cümlelerin devamıdır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Cancağ'zım, otursaydık
kavun lezzetiyle!
Söz ki derindeydi,
eridi, hamur oldu;
işte onu lezzetiyle!
Epey sustum; sesimin
yorgun lezzetiyle!
(...)
Zeytin mi dedim? .. Dilim
siyaha çalar. Yeşilken
ağuydu söz. Onu çizdim,
hünerimle işledim.
(...)
Ben şimdi ağzıma
öp desem,
elim sevinir.
Sina Akyol
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir yakına seslenerek geçmişteki paylaşımları ve sözün dönüşümünü anlatır. Anlatıcı, sustuğu dönemin ardından dilinin acılaştığını, sözün zehir olduğunu ve şimdi bir öpücük istediğinde elinin sevindiğini dile getirir. Şiir, iletişimsizlik, pişmanlık ve sevgi arayışı etrafında döner.
ANLAM
Söz ve sevgi, zamanla acılaşabilir; ancak küçük bir temas bile sevinci geri getirebilir.
geçmişteki tatlı sözler ile şimdiki acı dil arasındaki karşıtlık
Geçmişteki tatlı sözlerden şimdiki acı dile ve oradan bir öpücük isteğiyle sevinç kırıntısına doğru bir değişim var.
ATMOSFER
Geçmişe özlemle karışık buruk bir iç dökme atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı dizeler kalbe değil, doğrudan hafızaya yazılır.