İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Gel beni ağlatma Şah'ım
Ben sana kullar olayım
Gel bana ceylân bakışlım
Ben sana kullar olayım
Bir gonca bülbülün idim
Geldim dalında ötmeye
Şânına ağlatmak düşmez
Ben sana kullar olayım
Açtım zülfümü telinden
Zülüfün ucu mâh gibi
Kesip de yabana atma
Ben sana kullar olayım
Nesimî cân Nesimî
Derdime bir çâre kıl
Ezelden seni sevdim
Ben sana kullar olayım
Seyyid İmadeddin Nesimî
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, sevgiliye yalvaran bir aşığın sesidir. Anlatıcı, sevgilinin kendisini ağlatmamasını ister ve ona kul olmaya razı olduğunu söyler. Aşkını bülbül ve gül, zülüf gibi imgelerle dile getirir; sonunda kendini Nesimî olarak tanıtıp dertlerine çare dilemektedir.
ANLAM
Aşk, sevgiliye tam bir teslimiyet ve kulluk isteğiyle ifade edilir.
Aşığın sevgiliye yalvarışı ile sevgilinin ağlatma eğilimi arasındaki gerilim.
ATMOSFER
Aşığın sevgiliye yakarışını ve teslimiyetini yansıtan duygusal bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.