Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Zerremiz eyledi şemse azimet
Katre-i aşkımız deryaya gitti
Gördü mümkün değil kesretle vahdet
Amn-çün kûşe-i tenhaya gitti
Melekler hıfzetti sağ u solundan
Zincir-i aşk çözülmedi kolundan
Mevlaya erişti Leyla yolundan
Sandılar Mecnun'u sahraya gitti
Seyranî nükte-i şirimiz fasih
Güftarı uyandır evzan-ı melih
Dude-i ahımız manend-i Mesih
Çıktı yerden göğe şekvaya gitti
Seyrani
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, aşkın insanı maddi dünyadan koparıp ilahi birliğe yükselttiğini anlatır. Anlatıcı, aşk ateşiyle yanıp yok olmayı ve Mevla'ya ulaşmayı dile getirir. Son bölümde ise şiirin gücü ve ahın göğe yükselişiyle şikâyet teması işlenir.
ANLAM
Aşk, insanı ilahi birliğe ulaştıran bir güçtür.
maddi dünya ile manevi dünya arasındaki gerilim
Aşkın yüceliğinden şikâyete doğru bir geçiş var.
ATMOSFER
Manevi bir arayış ve aşkın coşkusuyla örülü, yer yer hüzünlü bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, yalnızlığın kendine bulduğu en güzel dildir.