İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Yusuf Peygamberi Alıp Babadan

Yusuf Peygamberi Alıp Babadan Şiiri - Seyrani

Yusuf peygamberi alıp babadan
Götürüp attılar haset çahına
Bir Tanrı selamı bir merhabadan
Delil bulunmamış hürmet rahına

Cihanı ibretle kıldım temaşa
Kaştan göze medet yok gözden kaşa
Çarhı-ı gerdun ile çıkılmaz başa
Katıp seçer nurdan mihr ü mahına

Çalkan ey tecelli deryası çalkan
Yüreğim yareli gözlerim alkan
Kurtaramaz hasut ger tutsa kalkan
Ahım okun olsa nişangâhıma

Cami tecelliden teşneyim müle
Akranlığım vardır benim bülbüle
Bülbül meftun ise dikenli güle
Seyranî âşıktır bir Allahına

Seyrani portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bir dize, bazen yıllardır aradığın yerdir.

Şiir, Yusuf peygamberin kardeşleri tarafından kuyuya atılması olayını hatırlatarak haset ve haksızlığa dikkat çeker. Anlatıcı, dünyayı ibretle seyrettiğini, kendisine yapılan kötülüğe rağmen Tanrı'ya yöneldiğini ifade eder. Son bölümde ise bülbül ve gül metaforu üzerinden Allah'a duyulan aşkı dile getirir.

Ana duyguHüzün
Ana temaİnanç
Duygusal yönKarma
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

Haset ve kötülük karşısında Tanrı'ya sığınmak ve O'na yönelmek.

Temel çatışma

Haset ile teslimiyet arasındaki gerilim.

Duygusal akış

Haset ve hüzünden teslimiyet ve manevi bağlılığa doğru bir yönelim.

ATMOSFER

Hüzünlü ve manevi bir arayışın hâkim olduğu bir atmosfer.
HüzünlüKutsalDingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.