Şiir, insanın kendine yetişme biçimlerinden biridir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Mahpuslukta Elin Yoklukta Dilin

Mahpuslukta Elin Yoklukta Dilin Şiiri - Seyrani

Mahpuslukta elin yoklukta dilin
Cömert olur sanki vezir tuğusun
Varlığa gelince bağlanır elin
Yokluğun varısın varın yoğusun

Arif olan âdem kılı kırk seçer
Herkes bu dünyada ektiğin biçer
Çıplağın gönlünden kırk gömlek geçer
Amma çoğun azı azın çoğusun

Mekke'den Kudüs'ten hacılık neden
Atadan anadan bacılık neden
Ey mey sendeki bu acılık neden
Sen üzüm suyunun elbet buğusun

Aslanın mekânı olmuş meşeler
Ateşle Seyranî çiğler pişeler
Elmaslı kadehler billur şişeler
İçinde büyümüş bir ak kuğusun

Seyrani

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan bazı şiirleri okumaz; onlara denk gelir.

Şiir, yokluk ve varlık arasındaki insan davranışını, cömertlik ve bencillik üzerinden eleştirir. Anlatıcı, dünyada herkesin ektiğini biçtiğini, arif kişinin ince düşündüğünü vurgular. Hacılık ve bacılık gibi kavramları sorgulayarak, meyin acılığının kaynağını üzüm suyu olmasına bağlar. Son dörtlükte Seyranî'nin ateşle olgunlaştığını ve içinde bir ak kuğu büyüttüğünü söyler.

Ana temaahlak
Duygusal yönnotr
Yoğunluk50/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsan yoklukta cömert, varlıkta ise eli sıkı olur; asıl olgunluk her durumda erdemli kalabilmektir.

Temel çatışma

yokluk ile varlık arasındaki davranış farkı

ATMOSFER

Düşündürücü ve sorgulayıcı bir atmosfer
dingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.