Şiir, unutulan şeylerin usulca geri dönüşüdür.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Efendim Almış Züğürtlük

Efendim Almış Züğürtlük Şiiri - Seyrani

Efendim almış züğürtlük
Kaşa beni göze beni
Sürükler yıl cepte dörtlük
Yaz bahar kış güze beni

Dedim: Züğürtlük çelebi
Nedir ezdiğin sebebi
Ben değilim yoğurt gibi
Yağım çıkar öze beni

Ateş belli yakışından
Günlük belli kokuşundan
Müflüslüğün yokuşundan
Kurtar çıkar düze beni

Dedi: Dinlemem ben çene
Bakalım beş yüze bine
Al da nişangahı dene
Çeşmin süze süze beni

Değil şimdi sırayıla
Padişahlık parayıla
Sikke ile turayıla
Muhtaç sanma söze beni

Seyrani ye şöyle böyle
Ne suçu var ise söyle
Şanına düşeni eyle
Ayna etme yüze beni

Seyrani

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı cümleler yıllarca insanın içinde yürür.

Şiir, yoksulluğun (züğürtlük) kişiyi nasıl sürüklediğini ve onunla mücadeleyi anlatır. Anlatıcı, züğürtlüğe seslenerek ondan kurtulmak ister, ancak züğürtlük onu dinlemez ve para ile gücün önemini vurgular. Sonunda anlatıcı, kendi durumunu kabullenip şair Seyrani'ye seslenerek yüzüne ayna tutmamasını söyler.

Ana duyguçaresizlik
Ana temayoksulluk
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

Yoksulluk, insanı istemediği bir hayata sürükler ve ondan kurtulmak çoğu zaman mümkün değildir.

Temel çatışma

Yoksulluk ile kurtulma arzusu arasındaki mücadele

Duygusal akış

Başlangıçta yoksulluktan şikayet ederken, sonunda kabullenme ve şairane bir teslimiyet görülür.

ATMOSFER

Yoksulluğun ağırlığı altında ezilen bir ruh halinin hâkim olduğu, yer yer alaycı bir atmosfer.
hüzünlügerginnostaljik

BU ŞİİRİ ARARKEN

yoksullukla mücadele eden birinin çaresizliğizüğürtlükten şikayet eden şiirhalk şairinin yoksulluk eleştirisi
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.