Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Ateş vapurunu icat edenler
Yelken açıp yel kadrini ne bilsin
Süleyman'dır kuş dilini söyleyen
Her Süleyman dil kadrini ne bilsin
Hayvanlarda bir kaç çeşit fırkalar
Kimi düzden aşar kimi yorgalar
Necasete müştak olan kargalar
Has bahçede gül kadrini ne bilsin
Seyrani Baba'nın beli büküldü
Ağzının içinde dişi söküldü
Davut Nebi sadasından çekildi
Saz çalmayan tel kadrini ne bilsin
Seyrani
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, değer bilmeyen kişilerin elindeki güzelliklerin kıymetini anlamadığını anlatır. Ateş vapuru, kuş dili, gül ve saz gibi örneklerle, o şeyleri yaratmayan veya yaşamayan kişilerin onların değerini bilemeyeceği vurgulanır. Anlatıcı, yaşlılık ve kayıplarla (Seyrani Baba'nın beli bükülmesi, dişlerinin sökülmesi) kendi deneyiminden hareketle bu gerçeği dile getirir.
ANLAM
Bir şeyin değerini ancak onu hakkıyla bilen, yaşayan veya yaratan anlar; cahil veya nankör kişi o değeri takdir edemez.
değer bilen ile bilmeyen arasındaki karşıtlık
ATMOSFER
Değer bilmezliğe karşı duyulan hayıflanma ve yaşlılığın getirdiği hüznün hâkim olduğu bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler insanın içindeki kapıları açar.