Aşkım Bülbülüne Şevkim Bağında

Şair, aşkının bülbülüne duyduğu şevkin azaldığını, artık gül açacak dikenli çalının kalmadığını söyler. Aşkın dağında gül gibi bitmişken bülbül konacak dalı olmadığını belirtir. Çerağı sönmeden pervanenin ulaşmasını, ölmeden etrafını dolaşmasını ister. Kuru kovan olduğunu, arı, çec ve balının kalmadığını ifade eder. Balmumunu yandırıp bezire kadar aradığını, beşirden nezire, kizirden vezire kadar yokladığını, kendisine zulmetmeyen zalim kalmadığını söyler. Son dörtlükte Aşık Seyranî olduğunu, Yakub gibi Yusuf'u özlediğini, servetperestlerden korktuğunu, anadan üryan olduğunu ve malının kalmadığını dile getirir.