İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Ahşap bir kutu.
Açtım.
Öylece duruyordun ve… bakıyordun bana.
Göğermiştin.
Göz mıknatısıydın.
Ne tuhaf, içimde inanılmaz
bir istek uyandırdın.
Nilgün, “Sakın ağzına sürme! ” diye uyardığında,
ben çoktan dilimi değdirmiştim sana.
Acıydın.
Acı.
Şimdi yüreğimde bir taş.
Seyhan Erözçelik
Seyhan Erözçelik
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, ahşap bir kutuda bulunan bir nesneye (muhtemelen bir mantar veya zehirli bir madde) dokunma ve tatma anını anlatır. Anlatıcı, yasak olmasına rağmen bu nesneye dokunur, acı bir tat alır ve sonrasında yüreğinde bir taş hissiyle pişmanlık yaşar. Şiir, yasak arzu, merak ve sonuçları üzerinedir.
ANLAM
Yasak olanı deneyimlemek, kaçınılmaz bir acı ve pişmanlık getirir.
Merak ve arzu ile yasak ve uyarı arasındaki çatışma.
Merak ve istekle başlayıp acı ve pişmanlıkla sonlanır.
ATMOSFER
Yasak bir nesnenin cazibesi ve sonrasında gelen acı ve pişmanlık atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.