Bir dize, bazen yıllardır aradığın yerdir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Kurumuş güller duruyor masada.
Kimin aldığını hatırlıyorum da
ne için aldığını bilemiyorum.
Bir zamanlar – bir zamanlar dediysem
çok eski de değil: Birkaç ay önce
gül alırdık. Biz. Hepimiz.
Her şey için, yerli yersiz
gül alırdık bir zamanlar.
Biz. Hepimiz.
Seyhan Erözçelik
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, masada duran kurumuş gülleri görerek geçmişteki gül alma alışkanlığını hatırlayan bir anlatıcının yaşadığı değişimi anlatır. Anlatıcı, gülleri kimin aldığını hatırlasa da neden alındığını unutmuştur. Bir zamanlar herkesin her fırsatta gül aldığını, artık bunun sona erdiğini sezeriz.
ANLAM
Zamanla anlamını yitiren alışkanlıklar ve geçmişteki canlılığın yerini alan solgun hatıralar.
geçmiş ile bugün arasındaki karşıtlık
ATMOSFER
Kurumuş güllerin ve hatıraların eşliğinde hüzünlü, nostaljik bir içe dönüş.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazı şiirleri okumaz; onlara denk gelir.