Hüsn ü Aşk'tan (Fahriyye-i Şâirâne)

tarz-ı selefe tekaddüm ettim
bir başka lügat tekellüm ettim

ben olmadım ol gürûha pey-rev
uymuş belî Gencevî'ye Hüsrev

billah bu özge mâcerâdır
sen bakma ki defter-i belâdır

zannetme ki şöyle böyle bir söz
gel sen dahi söyle böyle bir söz

erbâb-ı sühan tamâm malûm
işte kalem işte kişver-i Rûm

gördün mü bu vâdi-i kemîni
dîvân yolu sanma bu zemîni

engüşt-i hatâ uzatma öyle
beş beytine bir nazîre söyle

az vaktde söyledimse anı
nâ-puhteliğin değil nişânı

gördük nice şâhlar gedâlar
bir anda yapar anı babalar

gencînede resm-i nev gözettim
ben açtım o genci ben tükettim

esrârını Mesnevî'den aldım
çaldımsa da mîrî malı çaldım

fehmetmeğe sen de himmet eyle
ol gevheri bul da sirkat eyle

çok görme bu hikmet-i beyânım
tevfîka havâle eyle cânım

în dem ki zi şâirî eser nîst
sultân-ı sühan menem diger nîst