İnsan bazı şeyleri ancak kaybedince isimlendirebilir.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Bilsin cihan ki ben bu cihanın nesindeyim,
Bir ülkünün mehabetinin zirvesindeyim.
Dünya denen mezellete dalsın her isteyen,
Ben ırkımın şeref taşan efsanesindeyim.
Herkes bir özleyişle yaşar... bende öylece
Altaylar’ın ve Tanrıdağ’ın çevresindeyim.
Merdanelikle şöyle bakıp ayrılıklara
Son menzilin hüzün dolu kaşanesindeyim.
Artık veda zamanına pek fazla kalmadı;
Yorgun ve kimsesiz ölümün bahçesindeyim...
Hüseyin Nihal Atsız
Sefa Kaplan
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şair, kendini bir ülkünün zirvesinde ve ırkının şerefli efsanesinde konumlandırır. Dünyevi zevkleri ve ayrılıkları küçümserken, Altaylar ve Tanrıdağ çevresinde bir özleyişle yaşadığını belirtir. Son bölümde ise ölümün yaklaştığını ve yorgun, kimsesiz bir hâlde olduğunu ifade eder.
ANLAM
Birey, milli bir ülküye bağlanarak dünyevi geçiciliğin üstünde bir anlam bulur; ancak ölüm karşısında yalnızlık ve hüzün kaçınılmazdır.
Milli gurur ve ülkü ile ölümün getirdiği yalnızlık ve hüzün arasındaki gerilim.
Milli gurur ve ülküden ölümün kaçınılmazlığına ve yalnızlığa doğru bir geçiş vardır.
ATMOSFER
Milli gururla karışık bir hüzün ve ölümün yaklaşmasıyla oluşan yalnızlık atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı cümleler yıllarca insanın içinde yürür.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.