İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Alevlerin alacakaranlığında
aydınlık ellerini özlüyorum:
meşe kokan, gül kokan,
ve ölüm. Eski kış.
Kuşlar yem ararken, birden,
karın altında kaldılar;
sözcükler de öyle.
Biraz güneş, aynası bir meleğin,
sonra inen sis, ağaçlar ve biz
sabahın soluğundan yaratılmış.
Salvatore Quasimodo
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, alevlerin alacakaranlığında aydınlık elleri özleyen bir anlatıcının sesiyle başlar. Meşe ve gül kokusuyla birlikte ölüm ve eski kış hatırlanır. Kuşların kar altında kalması ve sözcüklerin de aynı kaderi paylaşması, kayıp ve kırılganlık duygusunu derinleştirir. Son bölümde güneş, melek aynası, sis ve ağaçlarla birlikte sabahın soluğundan yaratılmış bir biz tasavvuru belirir.
ANLAM
Aydınlık ve sıcak olana duyulan özlem, karanlık ve ölüm gerçeğiyle iç içedir; buna rağmen sabahın soluğundan yaratılmış bir birlik imgesi umut kırıntısı taşır.
aydınlık ellerin özlemi ile alevlerin alacakaranlığı ve ölüm arasındaki karşıtlık
Özlem ve hüzünden, sabahın soluğundan yaratılmış bir birlik imgesine doğru hafif bir umut kırıntısı belirir.
ATMOSFER
Alevlerin alacakaranlığında geçen, ölüm ve kışın soğuğuyla örülü, yer yer güneş ve melek imgesiyle aydınlanan melankolik bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı cümleler kapıyı çalmaz; doğrudan içeri girer.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.