İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
beklenmedik bir şafak gibi parlıyor ellerimizde bıçaklar
fazla buluyoruz ışığı ve tek başına bırakıyoruz.
bacaya konmuş güvercinle konuşuyor yağmur, en yalın diliyle
yazık, hiçbir şey anlamıyoruz bu konuşmadan, yoksun kalıyoruz
çeliğin şarkısını dinlemekten, düş görmekten.
gökyüzü kılıcını bırakıyor bir süre için
bizse sürekli istiyoruz onu: üzülmüşüz bir kez
asma dalındaki tomurcuğun yer değiştirmesine, ateşle
Salih Bolat
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, beklenmedik bir şafakla birlikte ellerinde bıçakların parladığı bir anı anlatır. Işığı fazla bulup yalnız bırakan, yağmurun güvercinle konuşmasını anlamayan ve çeliğin şarkısını dinlemekten yoksun kalan bir insanlık hâli vardır. Gökyüzünün kılıcını bırakmasına rağmen sürekli onu isteme ve tomurcuğun yer değiştirmesine üzülme gibi çelişkili duygular işlenir.
ANLAM
İnsan, doğanın ve yaşamın sessiz dilini anlamaktan yoksun kalır; şiddeti ve hüznü sürekli ister.
Doğanın dinginliği ile insanın şiddete ve hüzne yönelmesi arasındaki karşıtlık.
ATMOSFER
Kasvetli ve hüzünlü bir atmosferde, doğa ile insan arasındaki kopukluk işlenir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler bir yere değil, bir zamana götürür.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.