Önüme Bir Çığır Geldi

Şiir, bir dervişin manevi yolculuğunu ve Hak aşkını anlatır. Anlatıcı, önüne çıkan bir çığırı takip ederek bir dükkâna girer; bu dükkânda pazar kurup hışmı yenmesi, aya ve güne nazar eylemesi öğütlenir. Ay ve gün, Ali ve Muhammed olarak nitelendirilir; balıkların suya hasreti, arının bal içinde inlemesi gibi imgelerle ilahî aşk ve özlem dile getirilir. Son bölümde şair kendini Hatâyî olarak tanıtır ve tâliblerin pîrini arzuladığını, bülbülün gül içinde oynadığını söyler.