Uçurum

Güne karanlığı yarasa taşır
Yılan yar dibinde yâr’a sataşır

Örümcek ağ örse gökkuşağına
Düşecektir nice gök kuş ağına

Eşkin at “sağrımda üzengi” demez
Bu yolda atını üzen gidemez

Zulüm vadisinde dere mezâlim
Zâlim bağından gül deremez âlim

Zaman bağlamazsa bir elde nasır
Bir lahzada uçar bir elden asır

Sevda bir uçurum kendine çeker
Kendine çekenin kendi ne çeker

Gülü var bülbülün tüm çilesinde
Günü var bitecek tüm çile sin’de