Şiir, insanın içinde susturduğu şeylerin sesidir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Süreyya Yıldızı

Süreyya Yıldızı Şiiri - Sadettin Kaplan

Sen gönül göklerimin Süreyya yıldızıydın,
Ben bende kaybolurken bulmuştum bende seni…
Her akşam yüreğimde dinmeyen bir sızıydın;
Her sabah gün yeliyle duyardım tende seni…

Yüzünde ben deseni,
Bulmuştum bende seni,
Sen beni unuttuysan;
Unuttum ben de seni…

Gülüşün cemresiydi gelen cümle kışların,
Mühürdü yüreğimde Süreyya bakışların,
Gönlümün gergefine ördüğün nakışların;
Soluyor, solduruyor o son desende seni…

Yüzünde ben deseni,
Bulmuştum bende seni,
Sen beni unuttuysan;
Unuttum ben de seni…

Sadettin Kaplan

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.

Şiir, bir zamanlar yüreğinde derin iz bırakan bir sevgiliye sesleniyor. Anlatıcı, o kişiyi göklerin yıldızı gibi görüp kendinde bulduğunu, her akşam sızısını, her sabah teninde varlığını duyduğunu anlatıyor. Karşı taraf unutmuşsa kendisinin de unuttuğunu söyleyerek bir kopuşu dile getiriyor.

Ana duyguhüzün
Ana temaayrılık
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Sevilen kişi unutmuşsa, seven de onu unutur; ayrılık karşılıklı bir silinmeye dönüşür.

Temel çatışma

hatırlama ile unutma arasındaki gerilim

Duygusal akış

Anlatıcı önce sevgi ve bağlılığı dile getirirken, son bölümde unutma ve kopuşla birlikte hüzün ve kırgınlık öne çıkar.

ATMOSFER

Şiir boyunca hüzünlü ve nostaljik bir hava hâkim; anlatıcı geçmişteki sevgiyi hatırlarken şimdiki kopuşun acısını yaşıyor.
hüzünlünostaljikyalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.