Rüzgâr Beni Eser

Sözüm avucumda gözüm içimde
Ayağım yordamsız ellerim sakar
Ateşim sönse de közüm içimde
Duman beni tüter kor beni yakar

Dört mevsim yaşarım bir baharda ben
Çiçek de ben/ başak da ben/ kar da ben
Gurbet de ben/ hasret de ben/ yâr da ben
Gönül beni özler göz beni bakar

Her akşam elimle boğdum kendimi
Öz boynuma taktım söz kemendimi
Gide-gide buldum gönül bendimi
Yollar beni yürür su beni akar

Nağme de ben/ mızrap da ben/ tel de ben
Sandal da ben/ yelken de ben/ yel de ben
Çekiç de ben/ çivi de ben/ el de ben
Zaman kütüğüne ün beni çakar

Bedene bürünmüş bir özge can’ım
Gün olur yolcuyum/ gün olur han’ım
Geceyi şafağa bağlayan an’ım
Sabahın göğsüne gün beni takar