Bir şiir, insanı hiç tanımadığı kendisiyle tanıştırabilir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Curcuna

Curcuna Şiiri - Sadettin Kaplan

Nevâ telimde bin mızrap kırılır
Hicaz kurdu Kürdî ulurken aya
Bu fasılda hay diye haykırılır
Son neyzen ruhumu üfler Sabâ’ya
*“Ney”siz…

İsa’ya İsfahan bir peşrev için
Çıngırak çalarken çılgın havari
Son kuş uçmuş meyanından Eviç’in
Kın hançersiz/ at eyersiz/ süvari
*“Pey”siz…

Engerek üflüyor bir engerekzen
Tespihinde Devr-i Hindî taneler
Pîr-i mugan ayık dursa da bazen
Esrik dönüp durur bu meyhaneler
*“Mey”siz…

Kafasında kanlı bir goril beyni
Saçakta bir kumru/ içinde bir dev
Bu kavşakta bir ağıttır Hüseynî
Gözüyle kan emen bir yığın Hüsrev
*“Key”siz…

Son fasılda usûl yine Curcuna
Tiz perdede incelmekte kabalar
Paçavra asılmış otağ burcuna
Çeri göç yolunda/ yıkık obalar
*“Bey”siz…

Çatılmış çehresi nazlı Hilâl’in
Yırt bağrını Türkçe bir türkü söyle
Kemal’e er/ sesi mahzun Bilal’in
Bu katır koşusu nereye böyle
*Hey! Siz! ..

Sadettin Kaplan

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı cümleler kapıyı çalmaz; doğrudan içeri girer.

Şiir, bir neyzenin son nefesini ve ruhunu Sabâ makamına üflemesi etrafında döner. Anlatıcı, İsa'dan Hüseyin'e, Kemal'den Bilal'e uzanan kültürel ve dinî figürlerle Türk-İslam coğrafyasının yıkımını, yalnızlığını ve kimliksizleşmesini dile getirir. Her bendin sonunda 'siz' diye seslenerek bir sorgulama ve sitem içindedir.

Ana duyguhüzün
Ana temayabancılaşma
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Kültürel ve manevi değerlerin yitirilmesi, toplumun kimliksizleşmesi ve yalnızlaşması.

Temel çatışma

geçmiş ile bugün arasındaki kopuş ve manevi değerlerin çöküşü

ATMOSFER

Kasvetli ve hüzünlü bir atmosferde, kültürel yıkımın ve yalnızlığın işlendiği bir tablo.
hüzünlükasvetligergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.