Anlayamadığım

Bir ter damlası gibi süzüldün şakağımdan
Ölüme öykünerek şahdamarın üstüne
Alnımın ortasına küçük bir nokta koyup
Varla yok arasında işte bu çizgi dedin

Bir kuş teleği gibi uzandın sereserpe
Yorgun yorumlarımın yatağına her gece
Her sabah kulağıma bir volkanı kükretip
Gün boyu duyacağın yalnız bu ezgi dedin

Bir kaval sesi gibi tutuştun nefesimde
Soluduğum türküden solucan gibi geçtin
Kör gözümü asıp da gönlümün duvarına
Özünü göreceğin biricik gözgü dedin

Av bendim avcı bendim sav bendim savcı bendim
Suç bendim sorgu bendim yanılmaz yargı bendim
Her akşam bin ölümü giydirdin bir ten gibi
Her sabah bu hâlime değişmez yazgı dedin