Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Kudurmak

Kudurmak Şiiri - Sabahattin Ali

Göğsümde gözlerinin sapladığı bir bıçak,
Beynimde hayaliyle alevlenen bir ocak...
İçerim bu haldeyken herkes garip bulacak:
Başımı sükunetle taşlara vurduğumu...

Bu sükut çiğnenen bir muhabbetin yasıdır.
Bu sükut bir kömürün içerden yanmasıdır.
Bu sükut beynimdeki cinnetin potasıdır;
Görüp aldanmayınız sessizce durduğumu...

Ben de nihayet bütün bağları kıracağım;
Onu ıssız dağlara alıp kaçıracağım,
Etini bir canavar gibi ısıracağım
Ve, herkes seyredecek nasıl kudurduğumu.

(1928)

Sabahattin Ali portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan bazen kendini yalnızca bir şiire anlatabilir.

Şiir, içindeki yoğun ve yıkıcı bir tutkuyu, sessizliğin ardındaki öfke ve çaresizliği anlatır. Anlatıcı, sevdiği kişiye duyduğu takıntılı arzuyla yanarken, dışarıdan sakin görünüşünün altında bir cinnet ve kudurma hâli taşır. Sonunda tüm bağları koparıp kaçırma ve yok etme arzusuyla doruğa çıkar.

Ana duyguÖfke
Ana temaKarşılıksız aşk
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk90/100

ANLAM

Ana düşünce

Sessizlik ve sükûnet, içte yaşanan şiddetli tutku ve öfkeyi gizler; bu duygu sonunda yıkıcı bir eyleme dönüşebilir.

Temel çatışma

Dış görünüşteki sükûnet ile içteki cinnet ve öfke arasındaki karşıtlık.

Duygusal akış

Sükûnetle başlayıp kudurma ve yıkıcı eyleme yönelen bir yoğunlaşma.

ATMOSFER

İçten içe kaynayan, boğucu ve tehditkâr bir gerilim.
GerginBoğucuKasvetliTehditkâr
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.