Şiir, insanın içinde kalan yarım cümlelerin devamıdır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Ben ölsem be anacığım
Nem var ki sana kalacak
Ceketimi kasap alacak,
Pardösömü bakkal
Borcuma mahsuben...
Ya aşklarım
Ya şiirlerim ne olacak
Ya sen ele güne karşı
Nasıl bakacaksın insan yüzüne
Hülasa anacığım
Ne ambarda darım
Ne evde karım var.
Çıplak doğurdun beni
Çıplak gideceğim
Rüştü Onur
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şair, ölümünü düşünerek annesine seslenir. Ardında bırakacağı eşyaların borca sayılacağını, ama aşklarının ve şiirlerinin ne olacağını bilemediğini söyler. Annesinin insan içine nasıl bakacağını sorar; yoksulluk ve çıplaklık içinde doğup yine çıplak gideceğini dile getirir.
ANLAM
İnsanın ardında bıraktığı maddi şeyler borca gider, ama sevgi ve şiir gibi manevi değerlerin akıbeti belirsizdir.
Maddi yoksunluk ile manevi zenginlik arasındaki karşıtlık
ATMOSFER
Yoksulluk ve ölüm düşüncesinin gölgesinde, annenin geleceğine dair kaygılı bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı dizeler okunmaz, insanın içinde yaşar.