Bir Ayın Bir De Şın Birisi De Kaf

Şiir, anlatıcının kendisini onulmaz bir derde düşüren, günahlarını itiraf edip gece gündüz Tanrı'ya yalvardığı, aşk ateşiyle yanıp mahpusluk zinciri taktığı ve Nakşibendi tarikatına girip manevi haller gördüğü bir süreci anlatır. Her dörtlüğün sonunda tekrarlanan 'Bir ayın bir de şın birisi de kaf' dizesi, Arap harfleriyle 'ayın, şın, kaf' harflerinin birleşiminden oluşan ve tasavvufta derin anlamlar taşıyan bir sembol olarak şiirin merkezinde yer alır. Anlatıcı, bu harflerin kendisini manevi bir dönüşüme sürüklediğini ve sonunda 'Ruhsat' mahlasını aldığını belirtir.