İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Âşıklar büyüğü yazıcı oğlan
Ben senin dâvana bakarım diyor.
Ferhat külüngünü çekmiş yürümüş
Sebebin evini yıkanm diyor.
Kerem Aslı için çok konmuş göçmüş
Derdi Yok sırrını her yerde açmıs.
Fuzulî bu yolda kendinden geçmiş.
Huzuru divana çıkarım diyor.
Ruhsat'ım bulmadım kıymet bileni
Çok sözüm var geri kalsın kalanı
Mihri mezarında sebep olanı
Koyup ateşlere yakarım diyor
Ruhsati
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şair, halk ve divan edebiyatının ünlü âşıklarını anarak aşk yolunda çekilen çileleri ve bu yolda kendinden geçmeyi anlatır. Son bölümde ise kendi değerinin bilinmediğinden yakınır ve kendisine kötülük edenlere karşı öfkeli bir tavır sergiler.
ANLAM
Aşk, büyük âşıklar için dayanılmaz acılar ve fedakârlıklar gerektiren bir yoldur; bu yolda kıymet bilinmemesi ise derin bir kırgınlık ve öfke yaratır.
Âşıkların çektiği çile ile kıymet bilmeyenlerin vurdumduymazlığı arasındaki gerilim.
İlk iki bölümde âşıkların çilesine hayranlık ve hüzün varken, son bölümde kişisel kırgınlık ve öfkeye dönüşür.
ATMOSFER
Aşkın büyüklüğü ve acısı etrafında şekillenen, sonunda öfke ve intikam duygularının ağır bastığı bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bir dize bazen uzun bir geceden daha derindir.